Σ΄ αγαπίζω αμή τι κτλ.

- Γω

ο αβλέμμονας μοναδικός σου των πεζοδρομίων
ζω σε ωκεανό ξεχασμένος από μια απλάδα σκέψη

-Βάζω στόχο από πείσμα θανάτου να μάθω 

να κάνω θάματα πριν με καταπιεί τ΄ άπειρο

Μη ρωτάς -

-Κει που ζω με πνίγουν και με σώζουν 

τα χέρια της τρέλας κι ένα αγκίστρι στο νου

με μαθαίνει να καταπίνω ανθρώπους

καρφιά σταύρωσης και στανιό

Κει μέσα όλα ομοιάζουν με γεωμετρικό σχήμα

ντυμένο με φούστα παντελόνι κι άβολα γονίδια

Κλείσε τ΄αυτιά

Μην ακούς τι τους σκοτώνει

Δεν είναι οι φωνές που θέλουν να τις προσέξεις

Ούτε οι γυαλισμένες που θέλουν 

να τις χειροκροτήσεις ζωές

Δεν είναι κάτι σκουπισμένες αυλές που θέλουν

να κριθούν από κατόχια κι αστειάτορες θεούς

Δω μέσα μας δε χωράει πια τίποτα

Ούτε ακόμα ένας βυθός ωκεανών που δεν μοιάζει

ωσάν όλες αυτές τις αστειότητες που δεν αντέχονται

Γω

ο ρεσαλούτος μοναδικός σου να ζω μανθάνω

μ'  αυτό που σε αποθαίνει καθεπερσία μέρα

αφού δεν υπάρχει έτοιμο αμπαλάζ βολικό χέρι θεού

τρόπος

στόχος 
παρά μια ζωή

που ΄ναι το επινοημένο τερατούργημα μας

Γω 

ο πουτσόγιαννος μοναχικός σου

ξεπουλώ επινοημένη πίστη σ΄ εξέλιξη

Δες -

Γω - συ 

το ίδιον προς το φως
του υπέροχου θανάτου του Εγώ μας

Σ΄ αγαπώ - Σ΄ αγαπάω δεν το ίδιον
και το -μη φοβάσαι" μια βαρετή φράση