Μάμαλο γεννητάτο

Οι παλιές μανάδες
με τις στενές φούστες με ντρέπονταν
Τρυπωμένος κάτω απ΄ τη καρέκλα τους
μανιασμένος ωσάν φίδι
έψαχνα να δω το ολόγιομο βρακί τους
κι αυτές έπνιγαν στα μπούτια τους 

τα τέσσερα πρώτα μου χρόνια
Σκουριασμένα καρφιά
άνοιγαν υάλινες κλεμμένες κοκακόλες
φυλακισμένες σε φωταγωγούς
κι ο τρελόσοφος της γειτονιάς 

γαμοσταύριζε ότι δε ζούσε 

Οικόπεδα
Τόσα πολλά λεύτερα είχε αυτό το κωλομέρος
Να παίξεις να χέσεις να μαζέψεις πασχαλίτσες
να ξυπνήσεις από ύπνο πανέμορφες οχιές
που κουλουριάζονταν στα πόδια σου
Κι άσφαλτες κατηφόρες είχε
να γδάρεις λοβό γόνατα αναμνήσεις μετά
-Μα οι παλιές μανάδες ήταν η ζωή
που γεννούσε και ζούσε
μαζί με τον αταίριαστο ερωτισμό μου
Φινιστρίνια άγνωστης ηδονής σε καμπινέδες 
τσιμεντόλιθοι σκαμνάκι κι αγωνία 

για το τι θα φανεί
Παλιοσίδερα
Τρύπια ακορντεόν
Τσιγάρα φόρα παρτίδα στην αυλή
Ξύλο το βράδυ από γιδομασίστες
και το πρωί ξανά στα χώματα
με βαθιές υπνωτισμένες ανάσες
Καμένες κάμπιες
Καμένα όνειρα
Θαμμένες ζωές μετά
Το παλιό φορτηγό
Το κορίτσι 

με νοητική στέρηση στο διώροφο μπαλκόνι
Ο γύφτος με την ελιά που έπαιζε κλαρίνο
Ο ηθοποιός με τις παχιές 

μαύρες σακούλες κάτω απ΄ το τα μάτια
κι ο πούστης τραγουδιστής με τ΄ οτομπιάνκι
Οι καλοί επώνυμοι γείτονες
μα οι παλιές μανάδες μύριζαν θηλή κι ίδρο

κάθε φορά που περπατούσαν 

προς την '70ς αυθεντική Έβγα της γειτονιάς
-Η Αθήνα που έζησα πέθανε μάνα
Γκάβλα και ζήτω ακόμα στις παλιές μανάδες
που σκάβουν κήπο με τσάπα 
Ανοίγουν τα πόδια 

σε καταθλιπτικούς τιμητές γαμιάδες
Σ' αφήνουν να ξεροχύσεις 

μες σε σούπερ μάρκετ οπίσω τους
τρίβουν με γυαλόχαρτο 

τα γαλλικά παντζούρια του σπιτιού τους
και ντύνουν με πανέμορφα πανιά εσώρουχα 

τη λεκάνη τους κι ουχί μ΄ επινοημένα 

αναύλωτα κορδόνια μιας ντεμέκ γκάβλας 

-Στις παλιές μανάδες χρωστώ τις ζωές μου
-Πάντα θα με σώζουν απ΄ τον χαμό
-Πάντα εχθρέ μαλάκα