Φθηνόμπορω

Εσύ το πρώτο ποτό 

το ΄πινες έτη τώρα με παγάκια λίγα 

Μεγαλώνοντας φοβήθηκες κι άρχισες 

να προσθέτεις κρυσταλλοσινό κύβο φόβο

στο μεθύσι σου μη τυχόν και χάσεις 

τον ήδη χαμένο έλεγχο της σκέψης σου

Κατέληξες
- Η ζωή 

είναι έσω επινοημένα αλμπίνες σκεψ εντατίκ
που θεραπεύονται μ΄ έξωθεν καλές πράξεις"
Αρκεί να μπορείς να δεις άλλοτε πόσο αηδονικά 

δένει το σώρουχο της με το σημείο που βγήκες 

όξω στο λαίμαργο σ΄ απεργία πείνας σύμπαντο

Να διεκδικήσεις το ντυμένο με τετράπακ λόγικ

Να ενθουσιάσεις αρχέγονα ψυχαναγκάσματα
με κυκλαύνανο συναίσθημα αφήνοντας DNA  

πάνω τους μ' ένα τελικό S σφραγιδοκράτορα

Τίποτα και όλα διάγουν επινοημένα
Από ψυχιατρικές μελέτες
Ανθρώπων πράξεις
Προγραμματισμένες συγνώμες 

κι άπειρα χημικά γιατροσόφια σε γαστέρες
Να λιώνουν για το καλό μιας τσέπης
και το κακό της εργένισσας σεροτονίνας 

ε,φανταστικέ τροχονόμε;
Σκύλος κι αν γίνεις μ΄ ένα πόδι κι ένα χέρι
που μάνα τον σέρνει στις πλάτες της σε πάρκα
Εσύ με τσιγάρο στο στόμα στα ψηλά μπαλκόνια 

θα σκυλιάζεις να περπατήσεις ξανά 

πόντζα πάνω στη ράγα μιας ζωής που σε ξέρει
κι ηδονίζεται να χτυπά κάτω απ' το ζωνάρι σου
Ο χειμώνας άρχεται κι είναι ωραία σήμερα βράδυ
Τα πόδια θα κρυώνουν κι εφέτος 
Οι παρατολμίκ σκεψ θα γίνουν γείσο και σκεπάρι

σ' ότι ρισκάρετε μ΄ άγνοια εις το κρύο αγερικό 
που φαπάρει πρόσωπο κάθε πρωία δυσκλαίμοιρον
στους ίδιους δρόμους της θεατρικής σκλαβιάς
Ο χειμώνας αγαπάει χωρίς να ξέρει απ΄ αγάπη
Τιμωρεί άνευ κομμένων φλεβών σ΄ουράνια τουαλέ
Θάλπει σε κοφίνια ζεστά κι αχυρώνες το παιδί 

που ψάχνει τη βελόνα του να αυτοκτονήσει 

τρυπώντας μπαλόνια σκέψεων που δε του φτάνουν 

Να βρει το νόημα μιας φουσκοπαντελονιάς ζωής
-Θειμώνα σε αγαπώ
-Σε περιμένω έτοιμα να σε σκοτώσω άλλη μια βολά
Δειλός και δούλος εποχών π΄ αντέχονται 

-ακόμα
-Κι εσένα περιμένω
Εαυτέ
σκύλε με τα κόκαλα κι αρνί με τα χορτάρια