Κρατώ βεντάλια κι iPhone κάτω από θεού λιοπύρι
Οι τελευταίοι μου φίλοι τρύπιοι μ΄απόγονους και μπέσα
Μαεγώ είμαι ένας λαθραίος πούστης βακουλοπουρός
Οι τελευταίοι μου φίλοι τρύπιοι μ΄απόγονους και μπέσα
Μα
κι υπηρετώ ενσταύρωμα Εσσαίου επαναστάτη γαρ εγγύς
Έλα Vanessa με το κίτρινο βρακί ήρθε η ρούσικη ώρα
να σκοτώσουμε το καφετί αγυάλιστο κακό τσικ του τσικ
Μακριά απ΄την αλήθεια που πότισε τρίχρονα αιώνες τώρα
Κόπρανα και στόμα σε ψυχανάλυση όσο μαθαίνω πι και φι
να λατρεύω δυο χέρια κι ένα ποτήρι νερό 4 π.μ. νύχτας
απ' τα φλασκιά της σ΄ επέκεινα πλάνο θανάτου μιας ζωΖώ
Μακριά απ΄την αλήθεια που πότισε τρίχρονα αιώνες τώρα
Κόπρανα και στόμα σε ψυχανάλυση όσο μαθαίνω πι και φι
να λατρεύω δυο χέρια κι ένα ποτήρι νερό 4 π.μ. νύχτας
απ' τα φλασκιά της σ΄ επέκεινα πλάνο θανάτου μιας ζωΖώ
Μαζί της ευγνωμονώ την στείρα τύχη μα δεν αντέχω άλλο
τους βαψομαλλιάδες που ξεπροβάλλουν με κλειστή TV
-Πας πολύ καλά Παύλο να μου λέει η ατόφια λέκτορας
κι εγώ ν΄ αγνοώ σταμπάι τις δήθεν θειικές συμπτώσεις
ανοίγοντας το στήθος να φανεί η ταχυκαρδία μου
Είναι οι φορές χολές που γίνομαι ο βαβατσελέ εαυτός μου
Σερνικός δολοφόνος τ΄αδερφού μου που δεν γουστάρω
και θέλω να τον στείλω στο Γκραν Γκινιόλ νεκροτομείο
Υπομονή κι αναβολή μέχρι να σκοτώσω κάτι πριν γενώ
τους βαψομαλλιάδες που ξεπροβάλλουν με κλειστή TV
-Πας πολύ καλά Παύλο να μου λέει η ατόφια λέκτορας
κι εγώ ν΄ αγνοώ σταμπάι τις δήθεν θειικές συμπτώσεις
ανοίγοντας το στήθος να φανεί η ταχυκαρδία μου
Είναι οι φορές χολές που γίνομαι ο βαβατσελέ εαυτός μου
Σερνικός δολοφόνος τ΄αδερφού μου που δεν γουστάρω
και θέλω να τον στείλω στο Γκραν Γκινιόλ νεκροτομείο
Υπομονή κι αναβολή μέχρι να σκοτώσω κάτι πριν γενώ
του καμωμένου τίποτα κτήμα κι αλειφτώ με ρακόμελο
να μεθύσω με πάμφθηνο Ναπολεοντισμό και κολλαριστά
γραπτά εις μνήμην όσων δεν ερωτεύτηκαν ακόμα εαυτόν
Ας προσέλθουν όσοι τζαμπαζήδες και τιμής ένεκεν
ανερώτευτα θηλυκά παλεύουν με τις ριφιφί εμμονές τους
Αντί Υ.Γ. -
ανερώτευτα θηλυκά παλεύουν με τις ριφιφί εμμονές τους
Αντί Υ.Γ. -
-Εχθρέ κατσίκι ήταν σπεσιάλε χθες με τις ναυτίες μας
τις τρυπημένες ματιές πάν΄ απ' τα ρούχα
τις τρυπημένες ματιές πάν΄ απ' τα ρούχα
τους αφημένους φόβους πίσω στις ποντικοπαγίδες εμμονές
και τ΄ απέραντο καθηβραδινό που ευωδίαζε κορμί αθάνατο
-ασύχαστο
Ιδρώνω άθελα
Ιδρώνω άθελα
κι οσμίζομαι τ΄αυτοκτονικό της ανίδρωτο σώμα
-μελαγχόλια μπαμ
